„Tato, jestem w ciąży”

Biblia prowadziła mnie i moją żonę przez ten trudny okres w życiu. Mam nadzieję, że pomoże to pracownikom młodzieżowym, pastorom, wszystkim, którzy mają przyjaciela w takiej sytuacji, a szczególnie wam, rodzice, którzy borykacie się z udręką wywołaną przedmałżeńską ciążą waszego dziecka. Ciąża niezamężnej dziewczyny jest dla niej chyba najbardziej wstrząsającym doświadczeniem, jakiego kiedykolwiek dozna. Prawdopodobnie będzie czuć, że straciła wszystko, co było jej drogie. Będzie kuszona, aby ulec poniższym myślom: Straciłam przeszłość. Straciłam swoje zasady moralne i ciąży na mnie społeczne piętno „panny z dzieckiem”. Wszyscy będą patrzeć na mnie jak na rozwiązłą, niemoralną i nieczystą osobę. Straciłam swoją wolność. Teraz, gdy jestem w ciąży, nie będę mogła robić wielu rzeczy. Nie będę czuła się dobrze idąc do pracy, do kościoła, a nawet na zakupy. Straciłam przyszłość. Jeżeli postanowię zatrzymać dziecko, mam zaplanowane następne osiemnaście-dwadzieścia lat życia. Będę zobowiązana wychować dziecko, a moja przyszłość nie będzie zależała ode mnie. Czując, że mniej panuję nad sytuacją, mogę chcieć wyjść za mąż. Straciłam poczucie własnej wartości. Gdy moje ciało będzie się zmieniać, ciągle będzie mi przypominało o tym, co poświęciłam. Będę miała skłonność do obwiniania siebie, pokusę, aby robić sobie wyrzuty, myśleć o sobie poniżając się i emocjonalnie się za to karać. Straciłam przyjaciół. Co będą myśleć o mnie przyjaciele i rodzina? Chłopcy nie będą chcieli nigdzie pójść ze mną wiedząc, że mam dziecko. Członkowie rodziny i inni dorośli, którzy dotychczas darzyli mnie szacunkiem, teraz mogą przestać mnie szanować.
W wyniku tych myśli i uczuć mogą pojawić się następujące reakcje: Smutek. Doznanie tych strat niewątpliwie sprowadzi ból i cierpienie oraz spowoduje smutek, wywołany utratą możliwości dalszego życia zgodnie ze swoimi planami. Depresja. Jeżeli nie znajdzie ulgi w smutku i cierpieniu, popadnie w depresję. Jeżeli depresja pokona ją, ogarnie ją rozpacz i będzie sądzić, że nie ma żadnej nadziei ani światła przy końcu tunelu. Wstyd. Jedynie łaska Boga może ustrzec ją przed tym, aby uczucie wstydu nie wpłynęło na jej stosunek do siebie, przyjaciół, najbliższych, a także do dziecka. Wstyd niszczy jej poczucie własnej wartości i optymistyczne spojrzenie na życie. Może też przysłonić każdy aspekt jej życia: pracę, szkołę, troskę o dziecko, pracę w kościele, poradnictwo i pomaganie innym.

Witaj na moim blogu! Jestem nauczycielką w Liceum, wiem jak ważna dla człowieka wchodzącego w dorosłość jest wiedza jaką posiada. Serwis poświęcony jest edukacji o rozwojowi. Jeśli podobają Ci się artykuły jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do śledzenia serwisu na bieżąco!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)